مكتوب 11 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي سلام اللَّه و رحمته على أمير الإخوان الإلهيّين . محبت خدا امّا بعد ؛ دنيا را آزموده‌ايم يارى را نمىشايد براى آن كه بس غدّار و بى وفاست . هر آينه پى يارى ديگر مىبايد گرفت ، براى آن كه دل « 1 » بى يار به سر نمىتواند برد چه آفرينش او از جوهر محبّت است . و چون تأمّل مىكنيم محتاج ، يارى را نمىشايد براى آن كه او با حاجت خويش « 2 » همراه است نه با ما ، پس متعيّن شد كه بىنياز را به يارى گيريم و بى نياز جز خداى عزّوجلّ نيست . پس دل از مهر غير او پرداختيم به محبّت او و محبّت هر كس كه به محبّت او پرداخته باشد و هر آينه در مقام تخلّق به اخلاق اللَّه پرتوى از غناء و بى نيازى و بى غرضى بر او افتاده . والسلام .

--> ( 1 ) . در نسخهء م « دل » نيست . ( 2 ) . م : براى او به اجابت خويش همراه است .